"Mooi om te zien hoe mensen vooruitgaan"

Marleen Nagtegaal is al bijna vier jaar taalvrijwilliger in Taalhuis Vianen. Ze vertelt hoe ze bij het Taalhuis terecht gekomen is en wat ze zo leuk vindt aan het taalvrijwilligerswerk.

Hoe ben je taalvrijwilliger geworden?

Ik heb gereageerd op een artikel in Het Kontakt. Eind november 2017 stond er een foto van taalvrijwilligers in de krant die de basistraining voor taalvrijwilligers hadden voltooid. Het trok mijn aandacht, omdat er ook een oproepje bijstond voor nieuwe taalvrijwilligers. Ik heb er toen even over nagedacht, maar taalvrijwilligerswerk leek me erg leuk.

Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan, o.a. op school bij mijn kinderen. Sinds mijn jongens naar de middelbare school zijn, ben ik met dat werk gestopt.

Ik heb toen een mailtje gestuurd en een gesprekje gehad met de toenmalige coördinator van het Taalhuis. Na een keertje meedraaien vond ik het direct leuk. Ik heb in januari van dit jaar ook meteen de basistraining voor taalvrijwilligers gevolgd.

Spelen met taal

Ik vind bezig zijn met taal erg leuk. Ik spreek ook Engels, Frans en Duits en heb daarnaast Spaans en een beetje Zweeds geleerd. Ook op mijn werk heb ik veel met taal te maken en de verbanden tussen de talen onderling vind ik interessant. Je kunt bijna spelen met woorden en hun betekenissen in de diverse talen.

Groepjes

Meestal werk ik met groepjes taalvragers van ongeveer hetzelfde taalniveau. Het lukt eigenlijk altijd wel om iedereen aandacht te geven. We hebben een grote collectie boeken waar we mee kunnen werken en taalvragers hebben zelf vaak ook ideeën over wat ze graag willen doen.

Ik vind het vooral mooi om te zien hoe mensen vooruit gaan. Dat motiveert mij enorm bij dit vrijwilligerswerk!